Future forms & relative clauses

1. Future Simple (will)

Używamy, gdy nie mamy planu, decydujemy w chwili mówienia, przewidujemy przyszłość lub obiecujemy.

Budowa:

will + czasownik (bez zmian)

Przykłady:

• I think it will rain tomorrow.
• I will help you with your homework.
• She will be late.

Kiedy używać:

• przewidywania: It will be cold.
• decyzje podjęte teraz: I’ll take a taxi.
• obietnice: I’ll call you.

2. Present Continuous z znaczeniem przyszłym

Używamy, gdy mówimy o konkretnych, ustalonych planach — często z datą lub godziną.

Budowa:

am/is/are + czasownik -ing

Przykłady:

• We are meeting at 6 p.m.
• She is flying to London next week.
• I am having dinner with my cousins tomorrow.

Kiedy używać:

• ustalone plany
• spotkania, wyjazdy, wydarzenia z kalendarza

3. Be going to

Używamy, gdy mówimy o intencjach (co planujemy zrobić) lub o przyszłości widocznej teraz.

Budowa:

am/is/are + going to + czasownik

Przykłady:

• I’m going to study medicine. (mam taki plan)
• Look at the clouds! It’s going to rain. (widać oznaki)
• They’re going to buy a new car.

Kiedy używać:

• plany i zamiary
• przewidywania oparte na tym, co widzimy

4. Relative Clause (zdanie względne)

Dodaje dodatkową informację o osobie, rzeczy lub miejscu. Najczęściej używamy: who, which, where.

who – do ludzi

• The girl who lives next door is my friend.

which – do rzeczy

• This is the book which I bought yesterday.

where – do miejsc

• That’s the café where we met.

Po co używamy?

• aby połączyć zdania
• aby uniknąć powtarzania
• aby dodać opis lub szczegół

Podsumowanie dla uczniów

• will → szybkie decyzje, przewidywania, obietnice
• present continuous (future) → ustalone plany
• going to → zamiary i przyszłość „widoczna teraz”
• relative clause → zdania dodające opis (who/which/where)